Misplaatste arrogantie of gepaste vorm van zelfverzekerdheid?

‘De beste tapas en pintxos van Nederland totdat het tegendeel bewezen is’. Deze gewaagde uitspraak prijkt ergens op een muur in de Rotterdamse Markthal. En daarmee leg je de lat hoog. Misplaatste arrogantie of maken deze zelfbenoemde keukenhelden dit ook waar? Als opwarmer voor de Wereld Tapas Dag op 15 juni bracht De lepel van Lex een bezoek aan BasQ Kitchen.

Al snel ligt er een kaart voor ons neus met veel bekende tapas. Leuk, maar dat is niet wat ik zoek. Het liefst zie ik onbekende gerechten met uitdagende omschrijvingen. Ook al snap ik dat het uit commercieel oogpunt niet rendabel is om ‘te veel van wat de boer niet kent op de kaart te zetten’. Maar mijn honger naar nieuwe smaakbelevingen is niet te stillen, dus ik blijf de menukaart verder screenen.

Gelukkig. Ik zie 2 gerechten voorbij flitsen die ik nog niet ken. Milhojas (laagjes aubergine, courgette en tomaat met amandelknoflooksaus) en Sarteneko (gerecht geserveerd in een hapjespan). We scoren daarnaast Cecina (gerookt en gedroogd rundvlees in dunne plakken) en mijn minder kieskeurige tafelpartner heeft zin in Albondigas (Spaanse gehaktballetjes). Alleen is deze variant met vleesjus in plaats van tomatensaus. En als krokettenliefhebber kan ik het pand natuurlijk niet verlaten zonder de huisgemaakte Croquetas met garnalenvulling.

20170515_215537-COLLAGE

Ik zie op de drankenkaart Txakoli staan en dat is ook onbekend terrein. Een jonge witte wijn uit Baskenland gemaakt van de inheemse Hondarrabi Zuri druif. Ik verheug me op de variant Astobiza uit de streek Okondo, een blend met Petit Courbu en Gros Manseng.  Helaas is deze niet voorradig. Minpuntje. De Rezabal uit Getariaa is het alternatief, wat overigens wel een cépage wijn is. Heerlijk fris met tonen van groen fruit. Lekker!

We zijn het snel eens. De Sarteneko springt er echt uit. De combinatie van aardappel, paprika, zachtgekookt ei en een zacht romige saus van bacon is om je vingers bij af te likken. Bewijs dat lekker eten niet ingewikkeld hoeft te zijn. De Milhojas is een leuk gerechtje, maar daar blijft het helaas bij. De Cecina is smaakvol en van goede kwaliteit. Ook de Albondigas en Croquetas zijn prima op smaak, maar we worden helaas niet uit onze sokken geblazen. Toch gaan 2 hele dikke duimen omhoog!

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s