Kook clinic aan de Horeca Academie

Jaren liep ik ermee rond. Hoe zou het zijn om in de horeca te werken? Zijn al die chefs Gordon Ramsay look-a-likes die tierend en scheldend door een net iets te kleine keuken razen? Hoe worden al die gerechten op tijd of juist niet doorgegeven? En hoe krijgen ze de opmaak in sterrenrestaurants zo feilloos?

In 2015 kwam er een einde aan mijn zoektocht. Via mijn grote vriend Google kwam op de website van de Horeca Academie in Den Haag. Een bezoek aan een Open Dag volgde. Tijdens een één-op-één gesprek werd me verteld dat ik ook aan een kook clinic kon deelnemen om kennis te maken met het koksvak. Ik zou 10 volle dagen meedraaien tijdens de voltijd opleiding tot Basiskok en Zelfstandig werkend kok. Ik zou vrij zijn in het bepalen van de data. Het idee sprak me wel aan, maar de kogel was nog niet door de kerk. Totdat ik via een nieuwsbrief hoorde dat het pand naast mijn werkgever een nieuwe bewoner kreeg. En je raadt het al, dé Horeca Academie deed zijn intrede.

Op 9 september 2015 stap ik het verbouwde pand aan de Anna van Hannoverstraat binnen. Voor het eerst in mijn leven trek ik een koksbuis over mijn hoofd en sta ik met voltijdstudenten verschillende stukken platvis te analyseren. Een professioneel ingerichte keuken en restaurant simuleert de praktijk.

Iedereen kan voor weinig een 3 gangen menu nuttigen bij de Horeca Academie, klaargemaakt door de studenten zelf. Dus niet in de suffe schoolbanken zitten, maar net als in het echte leven handen uit de mouwen en gaan met die banaan. Nou ja, niet alleen bananen hoor. Elke week staat er namelijk een ander thema op het menu. In de decembermaand ontdeden we met z’n allen eenden, fazanten en duiven van het verenkleed. Het was namelijk weer tijd voor mooie wildgerechten.

Ik volgde uiteindelijk vol overgave 10 lessen waarin ik diverse kooktechnieken leerde. Zelf ijs draaien en vervolgens mooie quenelles maken. Kwartels uitbenen, vullen en kort frituren. In witte wijn koken van moules. Het bakken van de koning der platvissen ‘zeetong’ in geklaarde boter. Ik werd een fan van moleculair koken met de Röner waarmee gevacumeerde producten op lage temperaturen gegaard worden. Beter bekend als sous vide. En niet onbelangrijk het koken voor mensen met een allergie of intolerantie voor bepaalde ingrediënten of producten.

Voor de theorie werd naast klassikale lessen een online leeromgeving aangeboden. De ervaren docenten zorgden elke week voor een afwisselend programma en mooie menu’s.

Ik heb er ontzettend van  genoten. Bergen energie kreeg ik ervan. Ik leerde leuke, gezellige en enthousiaste medestudenten kennen met wie ik nog steeds contact heb. Een mooi traject dus met uiteindelijk een betere kijk op de wereld van koks, gastheren en -vrouwen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s